Articles

  • dEUS, Doornroosje, Nijmegen

    18 déc. 2014, 12h50m

    Sun 14 Dec – dEUS
    Een Belgisch accent. Ik vind dat wel wat hebben. Het geeft een prettige schwung aan de taal. Een sensuele verdieping. En zo vind ik Belgische bands ook vaak net wat extra’s hebben (net als Scandinavische bands of bands uit IJsland overigens). Ergens heeft het altijd wel een diepere laag, een mooi stukje gelaagde emotie en creativiteit. Vaandeldrager van de Belgische rock is ongetwijfeld dEUS, dat inmiddels hun twintigjarig bestaan viert o.a. afgelopen zondagavond in Doornroosje, maar ook een hoop andere Belgische bands draag ik een warm hart toe, pak ‘m beet alle bands die hoge ogen hebben gegooid in de Humo’s Rock Rally. Is er leven op Pluto? Kun je dansen op de maan? Nee, ik heb nooit getwijfeld over België.
    Lees verder…
  • Steven Wilson + Thomas Köner (Bass Communion) @ Doornroosje, Nijmegen

    10 déc. 2014, 13h34m

    Sun 7 Dec – Brombron
    Het is toch wel een ‘dingetje’ hoor, progrockheld en meesterproducer Steven Wilson die gewoon naar je stad komt. Niet met zijn band dus, waarmee hij de laatste jaren vooral actief is (zowel live als op de plaat), maar ach, daarmee stond hij al in Nijmegen vorig jaar in De Vereeniging. Hij komt overigens wel weer langs in Nederland volgend jaar met zijn solo-werk; hij zal in Utrecht en Zwolle optreden met zijn ‘An Evening With’-tour in het kader van het nieuwe Hand. Cannot. Erase.-album (er zijn nog kaartjes). Nee, ook geen Porcupine Tree, dat ook al wat jaartjes in de koelkast geparkeerd lijkt te staan. Of de ijskast zo u wilt. En ook niet met het hele aardige No-Man (met Tim Bowness), of Blackfield (met Aviv Geffen) of Storm Corrosion (met Mikael Åkerfeldt van Opeth) of zelfs Incredible Expanding Mindfuck. Nee, dit optreden is in het kader van de laatste Brombron, het muzikale residentieproject op poten gezet door Extrapool in Nijmegen met Frans de Waard aan het roer. Wilson is hier in de vorm van Bass Communion dus, samen met Thomas Köner. Afgelopen zondag in de mooie grote nieuwe rode zaal van Doornroosje. En dat is heel bijzonder.
    Lees verder…
  • Inter Arma, Merleyn, Nijmegen

    3 déc. 2014, 13h14m

    Sat 29 Nov – Inter Arma, Mantar
    Dat ik afgelopen zaterdag naar Merleyn Inter Arma (Richmond, VA, USA) kon gaan mag een klein wondertje heten. Door een staking van de luchtvaart in Griekenland zaten de mannen vast in een hotel in Sterling (VA) in de USA. In een sneeuwstorm. Maar goed. Uiteindelijk kwamen ze dus, anders had ik hier niets op kunnen schrijven. Zelf had ik ook een andere afspraak. Die niet doorging. Dus was ik er gewoon om de mannen nog een keer te zien, want ze waren toch wel een van de grotere smaakmakers op het afgelopen Roadburn-festival. Daar gooiden ze de propvolle kleine (Green Room) zaal op de kop met hun energieke en aanstekelijke performance. Opvallend hoe rustig het dan is in Merleyn, niet meer dan een mannetje of 35 zijn op het avondje FortaRock (i.s.m. Doornroosje) afgekomen. En dat is jammer voor de sfeer en de bands die optreden, en misschien ook wel wat voor de persoonlijke beleving van zo’n avond, maar het beest werd toch wel weer gevoed…
    Lees verder…
  • Jaga Jazzist, Doornroosje, Nijmegen

    3 déc. 2014, 13h12m

    Wed 26 Nov – Jaga Jazzist, Invader Ace
    Motorpsycho staat toch wel in de top drie favoriete bands en dat wordt vooral dik onderstreept door hun live-optredens. Het geval wil dat ik de band (pas) voor het eerst op Lowlands in 2002 zag samen met de blazers van Jaga Jazzist (hier nog een artikeltje daarover op het Motorpsycho forum). Het trok me destijds over de streep, ik werd fan van Motorpsycho. Jaga Jazzist Horns was een EP opgenomen met Motorpsycho in de bekende In The Fishtank-series, opgenomen tijdens die tour in 2002. Mathias Eick speelde ook trompet op het Heavy Metal Fruit-album van Motorpsycho trouwens. En dan heb je het over de blazers, maar de hele band aan het werk zien is zeker ook een genot. Op 1 maart 2010 stonden ze voor het laatst in Doornroosje (en later ook op Lowlands). Nu dus in de nieuwe (kleine) paarse zaal, een feitje dat afgelopen woensdag ook nog werd aangehaald door drummer Martin Horntveth. Ze zijn onder de indruk van het licht, geluid en het eten in het nieuwe Doornroosje. En wij genieten op onze beurt van de band.
    Lees verder…
  • Monomyth + Shaking Godspeed, Burgerweeshuis, Deventer

    26 nov. 2014, 14h39m

    Fri 21 Nov – Monomyth + Shaking Godspeed
    Even graven in mijn geheugen. Nee, ik kan zo gauw geen andere bands verzinnen. Er zijn maar twee Nederlandse bands waarvoor ik een eindje zou reizen en dat zijn toevallig bands die ik vorige week twee avonden achter elkaar zag: Fratsen en Monomyth. Gelukkig was de treinreis een stuk soepeler dan een dag eerder, en de mannen uit Den Haag zorgden voor een dikke beloning voor mijn reisgedrag. Het heerlijk avondje was gekomen in Deventer…
    Lees verder…
  • Fratsen, Metropool, Hengelo

    26 nov. 2014, 14h39m

    Thu 20 Nov – Fratsen - CD presentatie
    Dit wordt geen heel lang verhaal. Dat was de reis naar de Fratsen in Hengelo wel. Heel lang. Een dame kreeg pech met haar auto en parkeerde het ding midden op een spoorwegovergang. De vrouw werd gelukkig nét op tijd gered. De auto overleefde de botsing met de trein echter niet. En dat is echt gebeurd lieve mensen. En volgens mij zat ik bijna in die trein richting Zutphen, ware het niet dat ik in Nijmegen dacht: ‘laat ik maar wachten op de intercity’. Iets comfortabeler. Maar wel gestrand in Arnhem. Dan maar via Winterswijk dacht ik, ware het niet dat je in (of all places) Winterswijk maar liefst 40 minuten moet wachten voor de ^%&%$ aansluiting naar Zuthpen en die Syntus boemel langs elk k**-dorp in de achterhoek sjokt. Mooi bruggetje naar Fratsen, want uiteindelijk kwam ik er wel en kon ik al snel hard meezingen met “Ons Dorp”.
    Lees verder…
  • Sólstafir, Doornroosje, Nijmegen

    15 nov. 2014, 23h39m

    Wed 12 Nov – Sólstafir, Sahg, Obsidian Kingdom
    Drukke weken op het werk en drukke weken met concerten. Lichaam en geest worden door de afwisseling tussen inspanning en ontspanning in balans gehouden, al staat de beschikbare tijd dan nog wel eens in de weg. Mooi dat ik in Nijmegen woon dan, niet al te ver van het nieuwe Doornroosje waar weer gruwelijk veel fijne dingen op het programma staan in het najaar. Ondanks de wat drukke agenda is Sólstafir in Nijmegen natuurlijk een niet te missen kans. De band uit IJsland is ‘uniek en eigenzinnig in al zijn facetten’ aldus de beschrijving van Doornroosje en daar sluit ik me graag bij aan. Ótta was een prachtplaat schreef ik hier een tijdje terug, en dan is het geen straf om werk van dat album eens live te mogen horen spelen door de vier heren. Integendeel.
    Lees verder…
  • The Gathering, Doornroosje, Nijmegen

    15 nov. 2014, 23h38m

    Sun 9 Nov – The Gathering - 25 Years of Diving into the Unknown - Special Anniversary Show
    Mooi man. Je weekend openen met een concert van je meest favoriete band en dan het weekend op zondagavond (9 november) afsluiten met een hele speciale show van The Gathering in het nieuwe Doornroosje in Nijmegen. Veel beter kan bijna niet. Veel specialer kan het optreden van The Gathering ook bijna niet. De ’25 Years of Diving Into the Unknown – Special Anniversery Show’ bestond uit een optreden van de band met zo’n beetje alle muzikanten uit het heden én het verleden. En zo stonden in een (ram) uitverkocht Doornroosje (met fans uit alle werelddelen, speciaal voor dit optreden naar Nijmegen gekomen) op het podium in de nieuwe rode zaal niet alleen René Rutten, Hans Rutten, Frank Boeijen, Silje Wergeland en de (vertrekkende bassiste) Marjolein Kooijman, maar ook Anneke van Giersbergen, Hugo Prinsen Geerligs, Jelmer Wiersma, Bart Smits en Marike Groot waren onderdeel van de show. En dan niet ‘lullig’ maar een nummertje meezingen of -spelen, nee, de helden uit het verleden waren echt een belangrijk onderdeel van de 2.5 uur durende show. En dat was mooi man.
    Lees verder…
  • Opeth, Heineken Music Hall, Amsterdam

    9 nov. 2014, 23h01m

    Fri 7 Nov – Opeth, Alcest, Purest Of Pain
    Mooi man. Na een drukke werkweek in je nette kloffie op de fiets stappen en de trein pakken naar Amsterdam Bijlmer ArenA, op weg naar je favoriete band. Geen beter begin van het weekend. Nee, geen Linkin Park in de Ziggodome maar Opeth vanavond in de Heineken Music Hall. En nee, Mikael Åkerfeldt – frontman van de Zweedse band – heeft het fout vanavond als hij aangeeft dat hij hier eerder stond met Dream Theater. Die ‘progressive nation’-tour was wel degelijk in Ahoy in Rotterdam, zie mijn verslag van toen hier. Nee, ze stonden wel eerder in Amsterdam, maar dat was in de Melkweg ooit (in mijn herinnering) want daar stonden ze in 2008. Daar had ik ook een kaartje voor, maar dat feest ging toen helaas niet door. Maar ik heb geen klagen. Ik heb de band al gruwelijk vaak gezien in Nederland (en een keer in Essen) en dat ook regelmatig beschreven op deze blog, dus ik zal niet alles herhalen en het een beetje kort proberen te houden. Ik krijg klachten van mijn familie dat mijn verhalen te lang zijn, haha.
    Lees verder…
  • TesseracT + Animals As Leaders, Doornroosje, Nijmegen

    3 nov. 2014, 22h33m

    Sun 2 Nov – Animals as Leaders, TesseracT
    Kwartetten. Ken je dat (nog)? Kwartet is een kaartspel waarin getracht moet worden zo veel mogelijk kwartetten (vier bij elkaar horende kaarten) te verzamelen, aldus wikipedia. In feite probeer je een verzameling compleet te krijgen, als de gelegenheid zich voordoet om er eentje uit een categorie aan je verzameling toe te voegen. In dit geval is de categorie djent al zijn er ook muzikanten die niks willen weten van dit genre. Toch weten we ongeveer wat we er mee bedoelen en dat is ook de bedoeling van dit soort hokjesdenken, maar je kunt ook zeggen dat djent ergens zijn roots heeft met zoiets als math-metal en/of progmetal of daar zelfs gewoon mee is verweven. Zondagavond in Doornroosje kan ik mijn verzameling verder aanvullen met TesseracT en Animals As Leaders, maar dat had je uit de titel ook wel kunnen halen. Djent-pioniers zou je ze kunnen noemen, en dan kan ik ze mooi toevoegen aan het lijstje bands als Leprous, Textures, en de grootmeesters van Meshuggah, maar misschien ook wel aan acts als Between the Buried and Me en Textures. Bands die ik al in de verzameling ‘ja die heb ik live gezien’ had. Vooral lekker moeilijk doen dus met ingewikkelde maatsoorten en riffs waar je vrijwel niet op kan headbangen omdat je hoofd onwillekeurig steeds uit de maat beweegt. Alleen de band zelf weet vaak het ritme goed vast te houden, zo lijkt het. Doornroosje maakte zich op voor een avondje technisch vernuft, en ik was wel benieuwd of ik ook in de stemming zou zijn voor dit soort gefreak, want dat blijft het toch ook een beetje allemaal.
    Lees verder…