Articles

RSS
  • 23-06-2008, Black Rebel Motorcycle Club - Paradiso (Amsterdam)

    25 juin 2008, 18h10m

    Mon 23 Jun – Black Rebel Motorcycle Club, The Brothers Movement

    Al een tijd wou ik de Black Rebel Motorcycle Club live zien en eindelijk heb ik die kans kunnen grijpen. Gisteren zijn we afgereisd naar Paradiso in Amsterdam wat ook een eerste keer was. Na wat gekloot voordat we de auto geparkeerd hadden, waren we dan eindelijk binnen en vrijwel meteen begon BRMC te spelen.

    Met achtereenvolgens '666 Conducer', 'Berlin' en 'Weapon of Choice' van het album 'Baby 81' openden ze hun set. Deze laatste plaat (Baby 81) die ze uitgebracht hebben rockt het meeste van alle 4 platen en heeft een iets commerciëler geluid en dat is misschien ook wel de reden waarom ze met de hiervoor genoemde nummers openden.

    Baby 81 heeft mijn inziens iets weg van alle voorgaande albums. Zo combineert deze het post-punk/shoegaze en psychedelische geluid van de eerste 2 platen en de blues/country sfeer van Howl. Hoewel BRMC ook wel eens garagerock gelabeld worden vind ik het toch benoemenswaardig dit te melden, omdat ze een heel eigen sound hebben. Mooi is om te horen hoe de blues invloeden naar boven komen wanneer ze nummers akoestisch spelen.

    Na deze eerste 3 nummers speelden ze het opzwiepende 'Ain't No Easy Way' wat live net als de andere nummers alleen maar beter tot z'n recht komt. Hierna boorden ze hun eerste 2 albums aan, om vervolgens solo met een aantal akoestische nummers hun set aan elkaar te lijmen. Net voor het toegift speelden ze nog 'American X'. Dit nummer van 9 minuten is toch echt een meesterwerk en zal bij mij voortaan meer speelminuten krijgen.

    In de toegift kwam het prachtige 'All You Do Is Talk' nog voorbij en hakte de rauwe gitaren van 'Took Out a Loan' en het rockende en toch swingende 'Spread Your Love' er nog eens flink in. Na 2 en een half uur gespeeld te hebben besloten de mannen er een einde aan te maken.

    Conclusie:
    Een geslaagde avond achter af gezien, een goed optreden van een goede band in het prachtige Paradiso, vergezeld van een koud biertje. Tevens heb ik nog een cool shirt weten te strikken, wat desondanks maatje 'M' toch goed past.
  • Korn in HMH

    30 jan. 2008, 21h11m

    Tue 29 Jan – KoЯn, Flyleaf, Deathstars

    Even een paar opmerkingen: Ik heb deze recensie geschreven naar eigen mening. Ik ben niet perfect en het zou best kunnen zijn dat ik een paar kleine feitjes heb verdraaid. Graag een beetje begrip daarvoor, laat me even weten wat je van mijn recensie vind :)

    Ok, gisteren ben ik naar Korn in de Heineken Music Hall geweest. Laat ik eens de recensentschoenen aantrekken.

    Toen ik door een paar vrienden werd gevraagd of ik mee naar Korn wilde had ik daar eerst mijn twijfels over. Ik heb ze namelijk als eens eerder gezien (Lowlands 2005) en ik had niet echt het idee dat ze ook maar een connectie met het publiek probeerden te maken. Omdat het toch maar weer eens tijd werd om naar een concert te gaan, heb ik toch besloten om mee te gaan...

    Erg overtuigend klonk mijn besluit niet hè? Toch had ik er wel zin in gisteren. We traden rond half negen de HMH binnen en zagen dat 't al strontdruk was. Gelukkig zagen we een leeg plekje in de buurt van de bar waar we ons mooi konden nestelen. Helaas was 't voorprogramma al bijna afgelopen, hoewel we nog wel anderhalf nummer van Flyleaf mochten aanschouwen. Dat klonk niet slecht, maar ik kan niet zeggen dat ik erg onder de indruk was van de muziek. Maar dat is ook een beetje een voorbarige conclusie. Aan energie en creativiteit zal het niet hebben ontbroken. De bassist stuiterde van rechts naar links (en ook van link naar rechts) over het podium en de gitarist bespeelde zijn gitaar met een strijkstok. Iets voor half tien en een aantal 'grote bieren' later klonk de opkomstmuziek van Korn. Erg stijlvol en intrigeert was dat, moet ik zeggen.

    Zoals ik al heb gezegd ben ik niet de grootste Korn-fan en ken eigenlijk alleen een beperkte hoeveelheid nummers van hun verzamelalbum 'Greatest Hits Vol. 1'. Het eerste nummer dat ik me weet te herinneren is 'Right Now'. Met een rete gave riff is het een nummer dat ik voortaan wel even zal blijven herinneren.

    Best snel daarna zetten ze 'A.D.I.D.A.S.' in. Hoewel ik niet weet waar de tekst exact over gaat, geeft het refrein met de zang 'All Day I Dream About Sex' denk ik wel een goede hint.

    Na een aantal baggerplaten, geef toe Korn is niet meer wat het was, speelden ze '[track artis=Korn]Here To Stay[/track]' wat ik misschien wel de beste plaat vind die ze tot nu toe uitgepoept hebben.

    Gauw genoeg volgden de welbekende platen 'Falling Away From Me' en 'Freak on a Leash'. Gelukkig speelde zanger Jonathan Davis dit keer wel mooi op het publiek in en hoefden deze twee songs de sfeer niet te redden. Niet lang hierna speelden ze de single '[track artis=Korn]Evolution[/track]' van het laatste album, wat tegenover de 'Twisted Transistor' de single van het vorige album een wereldnummer is.

    Tijdens het encore kwamen dan eindelijk de twee nummers waar ik zo'n beetje de hele avond naar uit heb gekeken. Dat waren 'Blind' en 'Got the Life'. Tijdens de intro van 'Blind' bedankte Davis het publiek nog eens met de woorden 'thank you guys very fucking much' en de vraag om de eerste drie woorden van de songtekst mee te zingen was eigenlijk niet nodig. De tekst 'Are You Ready?!' weerkaatste twee keer zo hard terug naar het podium als dat het de zaal invloog. Tegen de tijd dat 'Got The Life' gespeeld werd was eigenlijk wel duidelijk dat Korn het hem weer had geflikt.

    Hoewel ik niet weet hoe goed het laatste album is, denk ik dat we wel mogen concluderen dat het een geweldig optreden was van een band die zijn beste tijd wel heeft gehad.