Articles

RSS
  • G Love in Melkweg

    22 sept. 2011, 8h35m

    Tue 20 Sep – G. Love

    One man with a guitar. G Love was back in Amsterdam, without his Special Sauce. His solo concert was authentic, intimate, but most of all big fun. Especially when Garrett Dutton played two covers: Johnny Cash' Folsom Prison Blues and Lou Reed's Walk on the Wild Side. Everybody left Melkweg with a smile on his face.

  • Bettie Serveert plays Palomine

    14 sept. 2011, 14h13m



    Sat 10 Sep – Bettie Serveert plays Palomine

    “The sun will always shine on this palomine.” Op de eerste tonen van deze tijdloze rocksong betrad ik zaterdag Paradiso. Bettie Serveert bestaat deze zomer twintig jaar en viert dat met enkele concerten waarin de Nederlandse band het befaamde debuutalbum Palomine (1992) integraal speelt. Vorig weekend stonden ‘The Betties’ op het Vlielandse festival Into The Great White Open, dit weekend dus in de Amsterdamse poptempel. Natuurlijk, het was een trip down memory lane, met de oorspronkelijke drummer Berend Dubbe (nu Bauer) achter de drumkit. Hoe nostalgisch ook, Bettie Serveert speelde songs als Tomboy, Balentine, Kid’s Allright en Brain-Tag nog even urgent en dynamisch als begin jaren negentig, alsof ze net geschreven waren. Goede nummers doorstaan de tijd. Het concert in Paradiso maakte duidelijk dat het album Palomine de tijd integraal heeft doorstaan.
  • Admiral Freebee in Melkweg

    16 mars 2010, 0h41m



    Wed 10 Mar – Admiral Freebee

    Woensdag was ik op bezoek bij de admiraal. Tom van Laere speelde de Melkweg plat in de hoedanigheid van Admiral Freebee. Mocht je hem nog niet kennen, dan is dat een groot gemis. Tom is Belg, dus hou rekening met de invloed van bands als dEUS en Zita Swoon. Tom komt soms wat zwaarmoedig over, dus reken op een flink scheut Tom Waits. Tom is een idealist, dus hoor je The Doors terug in zijn muziek. Tom is veelzijdig, maar bovenal inspirerend en gepassioneerd.

    Het optreden in de Melkweg was een brok graniet. Van Laere verzwakte nergens, ging onvermoeid door. Zelfs toen een bezoeker zijn introductie op een pianoballad ‘Boring!’ vond, pakte de admiraal hem terug met zijn eigen woorden. Vervolgens putte hij er extra energie uit en vertolkte de pianoballad met een dubbele dosis passie.

    Mocht je Admiral Freebee niet kennen, koop dan blind zijn titelloze debuutalbum uit 2003, met klassiekers als Oh Darkness, Einstein Brain en RAGS ‘N’ RUN. Zelf ben ik ook erg gecharmeerd van het rustieke Wild Dreams of New Beginnings (2006). Dit jaar verscheen zijn nieuwe album The Honey & The Knife, dat weer lekker heen en weer schiet tussen hard en zacht. Net als het concert afgelopen week.
  • Zita Swoon and Spinvis in Paradiso

    21 déc. 2009, 18h27m

    Wed 16 Dec – Het Feest van Zita Swoon (15+ Jubilé)



    A very special night with Zita Swoon, last week in Paradiso. Tom Barman joined in, but my personal highlight was the co-operation with Spinvis. They perform Bagagedrager, combined with Stef Kamil Carlens' own song I Feel Alive In the City. A great performance.
  • Jon Spencer Blues Explosion: Melkweg, Yeah!

    31 août 2008, 14h32m



    Sat 30 Aug – The Jon Spencer Blues Explosion, the Two Tears

    "Yeah!" Geen artiest kan dat zo heerlijk roepen als Jon Spencer, voorman van de naar hem vernoemde Blues Explosion. De boodschap van deze band uit New York is even primair en simpel als haar muziek: "We don't play blues, we play rock 'n' roll!" Dit weekend trad het drietal op in de Amsterdamse Melkweg met een ouderwets strakke rockshow. En we hebben daar zelf bewegende beelden geschoten. Yeah!

    Geen toeters en bellen bij een concert van deJon Spencer Blues Explosion (kortweg JSBX), maar gewoon drie mannen op het podium die genadeloos zwoegen op hun gitaren en drums. Spencer zelf is de entertainer die contact maakt met zijn publiek, terwijl mede-gitarist Judah Bauer schijnbaar emotieloos de moddervette JSBX-riffs voortbrengt. Drummer Russell Simins werkt zich ondertussen helemaal in het zweet met zijn ritmesectie die het ontbreken van een bassist moet ondervangen.

    Hoogtepunt van het reguliere concert (er volgde nog een uitvoerige toegift) was het slotnummer Get Down Lover, waarin Spencer het publiek opzweepte met het eindeloos herhalen van dat ene woord: "Yeah!" Ik stond vooraan en kon deze eruptie van pure rock vastleggen. Het beeld is te donker, maar je kunt de sfeer proeven. En ach, is de muziek van JSBX zelf niet ook heerlijk ongepolijst? Yeah!

  • R.E.M. & Web 2.0

    7 jui. 2008, 22h15m



    2 Jul 2008 – R.E.M. in Westerpark, Amsterdam

    Het Westerpark in Amsterdam is deze week een concertterrein. Op woensdag 2 juli gaf R.E.M. een spetterend optreden in het Amsterdamse Westerpark. Vooral de snelle nummers van het nieuwe album Accelerate klonken verpletterend. Aangezien de rockband uit Georgia heel erg Web 2.0 is, deed ik er qua foto's en video enthousiast aan mee. Hoewel...

    Het is natuurlijk geweldig dat fans hun blogberichten, Flickr-foto's, YouTube-filmpjes en Twitter-berichten kunnen delen op de tourwebsite van R.E.M. (door tags als #remamsterdam of #remnyc te gebruiken). Zelf was ik apetrots toen mijn filmpje van de afsluiting van het concert prominent op de R.E.M.-site stond en in een nacht tijd 168 kijkers trok. Ook mijn foto's en tweets waren zichtbaar voor fans van over de hele wereld.

    Tijdens het concert stuitte ik echter op de beperkingen van Web 2.0. En dan bedoel ik niet het feit dat mede-twitteraar Vincent Everts (ik heb hem in het Westerpark overigens niet gezien) werd afgevoerd door de beveiliging omdat hij opnames maakte met een professionele camera. Hoe lullig ook, Everts had kunnen weten dat dat volgens de algemene voorwaarden van Mojo Concerts simpelweg niet mag. Gewoon met je mobieltje filmen, dan is er niks aan de hand.



    Nee, mijn bedenkingen over Web 2.0 en concerten gaan over iets heel anders. Als ik een foto maak van Michael Stipe of het knallende openingsnummer met mijn camera film, dan leidt dat me niet af van de show. Het versterkt juist mijn verbintenis met het evenement. Mijn beleving neemt alleen maar toe. Met twitteren is dat anders. Terwijl de band op het podium doorspeelt, wend jij je hoofd af om een tekstbericht te sturen. Het verbindt afwezigen met het concert, maar het werkt averechts op jouw directe beleving.

    Ik snap dat mensen twitteren bij een congres. Daar gaat het over kennisoverdracht, ratio. Concerten zijn echter emotie, pure beleving. Dat moet je ondergaan. Wat mij betreft doe je dat niet door jezelf van de show af te keren om een bericht in te tikken. Ik heb een tweet gestuurd tijdens het optreden en wist meteen dat dat de enige zou zijn. Ik wilde genieten van het moment. Berichten over de show kun je ook sturen na afloop, of terwijl je wacht op de toegift.

    Web 2.0 is super, maar woensdagavond mocht het even wachten. R.E.M. kreeg toen al mijn aandacht, en die verdiende de band ten volste. Web 2.0 is om na te genieten, maar dat doe je toch meestal na afloop...

    Dit verslag verscheen eerder op weblog Nieuwe Media.

  • The Posies in Melkweg Amsterdam

    27 avr. 2008, 22h42m

    Sat 26 Apr – The Posies, The Gasoline Brothers



    The Posies is a four-man band, but this Saturday only the guitarists / composers Ken Stringfellow and Jon Auer performed live in Melkweg, Amsterdam. This 'acoustic' concert was part of what they called the band's 20th Anniversary Tour. It was a long show, where drums and bass were seriously missed. Auer and Stringfellow really gave their best shot, but it simply wasn't complete. Still, they managed to enlighten the audience with popular songs like Please Return It (see the video above), Daily Mutilation and Ontario. The duo gave three encores, including the audience's favorite Everybody Is A Fucking Liar.
  • Black Francis sings at Herman's Grave

    27 fév. 2008, 22h26m



    This afternoon, Black Francis (better known as Pixies leadsinger Frank Black) gave a 'precore' performance at the Zorgvlied graveyard in Amsterdam, a couple of hours before his show in Melkweg. At the tomb of Herman Brood, he played four songs, some of them from his new album Bluefinger, that is a hommage to Brood. He also played the Pixies classic Where Is My Mind. I heard about the performance an hour in advance via Twitter and rushed to Zorgvlied. I shot some pictures and filmed two songs. One of them is on YouTube now. On the picture below, you see Black and his friends looking for Herman's grave. They were late for their own show.

  • Ryan Adams Live in Amsterdam

    26 nov. 2007, 23h45m





    Ryan Adams & The Cardinals gave a splendid concert in RAI Amsterdam tonight. There is so much to say that I just point out some details that I adored.

    The concert lasted really long (from 8H30 till 10H15).
    The sound was great, after a little unbalanced start.
    Ryan Adams excused himself for his terrible last show in Paradiso.
    He did that by excusing himself for not being in a bad mood now.
    There were lots of great jokes between the songs...
    * Like making fun of an uninterested guy at the front row.
    * Like letting the audience guess the next song ("We're a travelling game show").
    * Like Ryan's detailed story about how he stank like a wet dog.
    * Like creating a brand new song about it: "Gary the Smell".
    * Like telling the foolish story that P. Diddy came to Ryan's villa with his private helicopter to tell him that he liked the new ballad Two, but Ryan sent him away because 'Puffy' ruined his 18-holes golf course paved with real crystals.

    But besides these jokes, there was the music in the first place. Ryan Adams & The Cardinals were really in good shape. The music was adorable, but there were some personal favorites:
    * When The Stars Go Blue
    * The Sun Also Sets
    * Rip Off

    I didn't take my camera, so there's no footage of this concert (yet). Therefore I hope to please you with this great performance of "Two". It's at the Letterman Show, but who cares?

  • The Music In My Head

    25 nov. 2007, 22h56m



    Hoezeer je muziek ook fijn onbeperkt kunt luisteren via sites als Last.FM, gaat er toch niks boven een goed liveconcert. Liefhebbers van indie-rock waren begin juni 2007 te vinden in het Haagse Paard van Troje, waar het indie-festival The Music In My Head plaatsvond. Vrijdag was ik zelf van de partij, met name vanwege de grote namen Badly Drawn Boy (foto) en Sparklehorse die op die dag stonden geprogrammeerd. Sparklehorse in Het Paard, dat alleen al klonk veelbelovend.

    The Music In My Head was een mooi festival. Zelf ben ik goeddeels in de grote zaal blijven hangen, waar ik drie optredens bijwoonde. Eerst de jonge fanatieke garagerockers Mando Diao uit Zweden, met aansluitend de twee acts waarvoor ik kwam: Sparklehorse en Badly Drawn Boy.

    Sparklehorse gaf een heel verstild concert, waarbij frontman Mark Linkous zijn breekbare sample-rocksongs nog even de helft langzamer speelde dan op zijn albums. Heel indringend, maar voor het publiek dat niet bekend was met zijn werk bijna een bezoeking. Dat bleek vooral toen het tegen het eind van het concert steeds rumoeriger werd achterin de zaal. Linkous liet zich er niet door afleiden en draaide het tempo doodleuk nog wat verder omlaag.

    Badly Drawn Boy gaf juist een heel toegankelijk en enthousiast concert. De band klonk als een klok, al had het misschien hier en daar wat ruiger gemogen. Damon Gough lijkt niet op een echte performer, maar bleek het publiek toch prima om zijn vinger te kunnen winden. Zo bietste hij een sigaret van een bezoeker op de eerste rij (nee, hij pakte hem echt af en rookte hem razendsnel op) en kreeg hij de lachers op zijn hand door Madonna's Like a Virgin te spelen op de piano. Veel indruk maakte hij met het akoestische middenstuk, waar hij zonder zijn band enkele klassiekers van met name zijn debuutalbum The Hour of Bewilderbeast feilloos vertolkte. Ook de toegift (een gelaagde vertolking van het country-achtige Pissing in the Wind) was indrukwekkend.

    Een prachtige afsluiting van dit festival, want de afterparty liet ik voor wat hij was. Het was al laat en mij wachtte nog een autorit naar Amsterdam - vol mooie muziek in mijn hoofd.

    (Nieuwe Media, juni 2007)