-Lacrima-

iPod mi nie scrobbluje. Słucham więc muzyki bezkarnie.




Kiedy dziecko było dzieckiem, chodziło machając rękoma. Chciało aby strumyk był rzeką, rzeka żywiołem...a ta sadzawka żeby była morzem. Kiedy dziecko było dzieckiem,nie wiedziało, że jest dzieckiem. Wszystko było pełne życia, i całe życie było nim. Kiedy dziecko było dzieckiem, nie miało zdania na żaden temat. Nie miało nawyków. Często siedząc zakładało nogę na nogę, zaczynało biec...sterczały mu z włosów koguty, i nie starało się...aby świetnie wyglądać na fotografii.

Kiedy dziecko było dzieckiem, był to czas takich pytań:
Dlaczego jestem sobą, a nie tobą?
Dlaczego jestem tu, a nie tam?
Kiedy zaczął się czas, a gdzie kończy się kosmos?
Czy życie pod słońcem nie jest tylko snem?
Czy to, co widzę, słyszę i czuję, nie jest tylko odbiciem świata, który był przed światem?
Czy zło naprawdę istnieje, i ludzie, którzy są naprawdę źli?
Jak to możliwe, że ja, taki jak jestem, nie byłem tu zanim tu byłem...i, że pewnego dnia, ja, taki jak jestem, nie będę już dłużej tym kim jestem?

Kiedy dziecko było dzieckiem, wybrzydzało na szpinak, groszek...budyń i gotowanego kalafiora...a teraz je to wszystko,i wcale nie dlatego, że musi. Kiedy dziecko było dzieckiem, obudziło się raz w obcym łóżku...a teraz czyni to raz po raz.
Wielu ludzi zdawało się wtedy pięknymi, dziś pozostała tylko reszta. Miało dokładny obraz Raju, a dziś może tylko zgadywać. Nie mogło sobie wyobrazić nicości, a dzisiaj na samą myśl przechodzą go ciarki. Kiedy dziecko było dzieckiem, bawiło się z entuzjazmem...a teraz może się postarać kiedy dotyczy to jego pracy.

Kiedy dziecko było dzieckiem, żyło na chlebie i jabłkach, to wystarczało. I wciąż tak jest. Kiedy dziecko było dzieckiem, jagody spadały na jego dłoń po prostu jak jagody. I wciąż tak czynią. Od świeżych orzechów cierpł mu język, i wciąż tak się dzieje. Na każdym szczycie marzyło o wyższej górze. A w każdym mieście marzyło o większym mieście. I wciąż tak robi. Sięgało wierzchołka szukając wiśni...z takim samym podnieceniem jak dzisiaj. Było nieśmiałe w obecności obcych, i wciąż jest. Czekało na pierwszy śnieg, i nadal czeka w ten sam sposób. Kiedy dziecko było dzieckiem, rzucało w drzewo kijem jak lancą. I do dzisiaj w nim trzepocze.

[Niebo nad Berlinem]